ŚW. JOACHIMA I ANNY – WSPOMNIENIE OBOWIĄZKOWE

Foto. Fotolia/Gstudio Group

EWANGELIA (Mt 13,1-9)

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Tego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał niektóre [ziarna] padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Oto Słowo Pańskie.

Wielu ludzi, gdyby pragnęło praktykować słowo Boże tak, jak go słuchali, stałoby się wielkimi świętymi. F. Bersini

Przeżywając wspomnienie świętych Joachima i Anny, rodziców Najświętszej Maryi Panny, należy dostrzec przynależność Jezusa do ludzkiej rodziny. Bóg wkroczył w historię ludzkości posługując się i powołując do tego niezwykłego zadania ludzi. Wspominani rodzice Maryi, według apokryfów, byli pobożni i otwarci na działanie Boga, pragnęli mieć potomstwo pomimo podeszłego wieku, jak czytamy w książce pt.: Święci na każdy dzień. Dokonując analizy znaczenia ich imion odnajdywane jest proroctwo: Joachim oznacza: przygotowanie Panu, Anna oznacza: łaska. Należy sądzić, iż w życiu świętych Joachima i Anny słowo Boga odgrywało znacząca rolę: zapewne kształtowało ich relacje małżeńskie, sposób i styl postępowania oraz gotowość na przyjęcie Bożego planu. Słowo Boga było dla nich motywem przewodnim, zgodnie z tym, do czego wzywa nas dzisiejszy fragment Ewangelii.  Siewca, którym jest Bóg, nieustannie przez wszystkie wieki, sieje ziarno, którym jest słowo Boże. Pada ono na glebę, którą są ludzkie serca. Nie ulega wątpliwości, że plon w dużej mierze uzależniony jest od rodzaju i jakości gleby, na którą pada ziarno… Przywołując patronów dnia dzisiejszego należy podkreślić, że ich serca były żyzną glebą ponieważ wydali wspaniały owoc swego życia, współpracując z łaską Boga.

W kontekście dzisiejszej Ewangelii odpowiedz sobie na pytanie: Jakie jest Twoje serce w przyjmowaniu Bożego słowa? Jakie są owoce Twojego życia?