Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny

Materiały do pobrania na Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny znajdują się na końcu artykułu

W Światowy Dzień Misyjny 2017 r. papież Franciszek skierował list na ręce prefekta Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, kard. Fernando Filoniego.
Papież ogłasza w nim październik 2019 roku Nadzwyczajnym Miesiącem Misyjnym.
Okazją do tego jest setna rocznica opublikowania przez Benedykta XV Listu apostolskiego Maximum illud. Dokumentem tym pragnął rozbudzić w całym Kościele świadomość obowiązku misyjnego.

Wskazówki papieża Franciszka i Kongregacji Ewangelizacji Narodów dotyczące misyjnej odnowy Kościoła, w ramach dobrego przygotowania i przeżycia NMM:

1) osobiste spotkanie z Jezusem Chrystusem – poprzez Eucharystię, słowo Boże, modlitwę osobistą i wspólnotową,
2) czerpanie ze świadectwa świętych, którzy ponieśli męczeńską śmierć na misjach,
3) pogłębianie formacji biblijnej, katechetycznej, duchowej i teologicznej dotyczącej misji ad gentes,
4) realizacja miłości w formie wspierania ogromnego dzieła misji ad gentes i chrześcijańskiej formacji w Kościołach będących w największej potrzebie.

NADZWYCZAJNY MIESIĄC MISYJNY W SZKOLE I W PARAFII

 „Obchody tego miesiąca pomogą nam przede wszystkim w ponownym odkryciu misyjnego znaczenia naszego przylgnięcia wiary do Jezusa Chrystusa, wiary darmo otrzymanej jako dar w sakramencie chrztu świętego”. Papież Franciszek

Jak przeżywać Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny w szkole?

W wielu szkołach przygotowania do obchodów NMM rozpoczęły się wraz z początkiem roku szkolnego. Ruszyły misyjne konkursy plastyczne dla uczniów całej społeczności i przygotowania do wystaw, spotkań, gier i zabaw, dekoracji, koncertów i przedstawień. W niektórych szkołach podział zadań i ról rozłożono na poszczególne klasy, w innych rozdzielono je różnym grupom według ich pasji i zainteresowań. Każdy może podzielić się Dobrą Nowiną i wartością misyjnego zaangażowania w innej formie. W tematykę misyjną z konkretnymi propozycjami zaangażowały się koła teatralne, informatyczne, muzyczne, matematyczne, fizyczne, chemiczne i katechetyczne. Każda dziedzina nauki służy człowiekowi, a dzięki temu także głoszeniu Dobrej Nowiny. Na prezentację twórczości dla misji jest cały miesiąc.

W PARAFII

Nabożeństwa różańcowe z misyjną dekoracją i rozważaniami to jedna z najstarszych i najbardziej popularnych form misyjnej animacji. Pozwala dzieciom na zaangażowanie się w modlitwę wspólnotową. Przygotowując piękną dekorację (a często również unikalne aktywizacje) i wkładając serce w modlitwę, dają świadectwo wiary i miłości oraz przejęcia się losem tych, którzy nie znają Dobrej Nowiny. Towarzysząca modlitwie symbolika 5 kolorów kontynentalnych z misyjnego różańca to wymowny znak idei jedności i solidarności, który można przybliżać parafianom na różne sposoby.

Często praktykowaną formą misyjnej animacji całych rodzin w parafii są również festyny (z prezentacją strojów, potraw i przedmiotów z różnych krajów, form misyjnego zaangażowania oraz potrzeb kościołów na misjach). Łączą one w sobie modlitwę wspólnotową (liturgię Mszy Świętej), elementy formacji misyjnej i świadectwa (świadectwo misjonarza, świadectwo dzieci z PDMD i innych grup apostolskich, które angażują się misyjnie) z różnymi konkretnymi formami solidarności misyjnej (kiermasze rękodzieł, loterie, licytacje, koncertyinscenizacje itp.) W centrum tych wszystkich wydarzeń parafialnych zawsze jest pięknie przygotowana EUCHARYSTIA w Niedzielę Misyjną.

W RODZINIE

Coraz więcej form misyjnej formacji i solidarności podejmują rodziny. Misyjna animacja dokonuje się wewnątrz rodziny, czy to ze strony dzieci, które ewangelizują swoich rodziców i rodzeństwo, czy też ze strony rodziców, którzy dają przykład i angażują misyjne swoje dzieci. Począwszy od rodzinnej modlitwylektury Pisma Świętego i misyjnej prasy, po wspieranie misjonarzy, prowadzenie „misyjnej skarbonki”, realizowanie bardziej świadomego misyjnie stylu życia, wrażliwym także na troskę o środowisko (np. segregacja śmieci, zbieranie makulatury dla misji itp.). Rodziny są często filarem parafialnych czy diecezjalnych wydarzeń misyjnych. Stanowią „główną bazę” dla swoich duszpasterzy. Bez rodziców, dziadków i „dobrych wujków” (ich talentów i możliwości) nie byłoby tak wspaniałych festynów i kongresów!