W czwartek, 21 maja, parafia św. Michała Archanioła w Ostrowcu Świętokrzyskim licznie zgromadziła się na Godzinie Świętej, która była wyrazem wdzięczności za dar nawiedzenia obrazu Jezusa Miłosiernego. Uroczystości rozpoczęły się punktualnie o godz. 15 wystawieniem Najświętszego Sakramentu, adoracją oraz Koronką do Bożego Miłosierdzia. Następnie wierni uczestniczyli
w uroczystej Mszy Świętej, w której oprawę aktywnie zaangażowały się grupy i wspólnoty parafialne.
Eucharystii przewodniczył ks. Witold Garbuliński, który wygłosił także okolicznościowe słowo Boże. Kapłan przypomniał wydarzenia sprzed miesiąca związane z nawiedzeniem świętego wizerunku oraz przytoczył świadectwa osób uczestniczących w tym wyjątkowym czasie łaski. Podkreślił, że było to szczególne doświadczenie Bożej obecności i miłosierdzia. Nawiązując do słów Sługi Bożej Heleny Kmieć: „Łaska Boża to dar darmo dany do dawania”, zachęcał wiernych, by dzielili się otrzymanym dobrem poprzez codzienne uczynki miłosierdzia.
Kaznodzieja zaproponował również, aby kolejne miesięczne spotkania modlitewne poświęcić rozważaniu uczynków miłosierdzia względem duszy. Jako pierwszy omówiony został uczynek „Grzesznych upominać”. W oparciu o fragmenty Księgi Ezechiela, Listu św. Pawła do Rzymian oraz Ewangelii św. Mateusza kapłan wyjaśnił, czym jest prawdziwe braterskie upomnienie i jak realizować je z miłością oraz troską o drugiego człowieka.
Na zakończenie homilii ks. Witold przywołał poruszającą historię z Płocka, związaną z powstaniem obrazu Jezusa Miłosiernego. Opowiedział o kobiecie, która po tragicznej śmierci męża potrafiła przebaczyć jego zabójcom, a następnie ufundowała obraz Jezusa Miłosiernego. Malarka tworząca wizerunek poprosiła ją wówczas, by pokazała swoje dłonie, pragnąc namalować Jezusowi właśnie „miłosierne ręce”. To świadectwo stało się dla wiernych zachętą do codziennego czynienia dobra i okazywania miłosierdzia na wzór bezinteresownego Miłosiernego Samarytanina.
Po homilii kapłani namaszczali dłonie wiernych pobłogosławionym Olejem Miłosiernego Samarytanina jako znak gotowości do pełnienia uczynków miłosierdzia w codziennym życiu. Ten rodzaj użytych sakramentaliów, miał na celu ukazanie duchowego dobra jakie można osiągnąć przez wstawiennictwo Kościoła.
