Ferragosto, czyli wakacje Augusta

Foto. Ks. Grzegorz Słodkowski

W środę 15 sierpnia Włosi, podobnie jak katolicy na całym świecie, obchodzą uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Ale nie tylko. Dla mieszkańców Półwyspu Apenińskiego to również dzień najsłynniejszego wakacyjnego święta Ferragosto.

Sierpień to dla Włochów tradycyjnie miesiąc urlopu. To czas, kiedy cały kraj zapomina o kryzysie i udaje się na zasłużony wypoczynek. Pracownicy barów, restauracji, biurowców i urzędów zrzucają z siebie garnitury, aby w gronie rodzinnym na łonie natury świętować Ferragosto.

Starożytne święto Ferragosto wywodzi się od pogańskiego święta zakończenia zbiorów płodów ziemi, obchodzonego we wrześniu, które jednak cesarz August (Oktawian August) w 18 r. przed Chr. przeniósł na sierpień, aby cały lud cieszył się i świętował w miesiącu, który nosi jego imię (wł. agosto).

„Feriae Augusti” (łac.), czyli po prostu „wakacje Augusta” obecnie zbiegają się z uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Mieszkańcy Włoch nauczyli się dość sprawnie łączyć ze sobą święta pogańskie z chrześcijańskimi. Skoro starożytni mieszkańcy Rzymu dziękowali bogom za obfite plony, a chrześcijanie dziękowali za to Bogu i Maryi to czymś naturalnym było, aby te święta połączyć ze sobą.

15 sierpnia w kościołach we Włoszech biją dzwony, aby obwieścić radość z faktu wzięcia do nieba Matki Bożej. Natomiast o północy włoskie plaże rozświetlane są przez ogniska, tzw. falò, a miasta przez fajerwerki. Tego dnia, podobnie jak w inne święta składa się wszystkim życzenia – BUON FERRAGOSTO.

W polskim kościele uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny obchodzone jest od X wieku. Maryja  uważana jest za Matkę Ziemi, dlatego w tym dniu w kościele święci się zioła, kwiaty i inne płody ziemi.

W obecnym czasie nasze życie najczęściej nie jest już związane z gospodarstwem i uprawą roli. Świat się zmienił, a z nim nasze „płody”. Dziś coraz częściej naszymi „plonami” są tabele, prezentacje i wydruki. Matka Boża jako nasza najlepsza opiekunka pragnie także i te plony doglądać swym matczynym, gospodarskim okiem. Nie zapomnijmy w jej święto uczcić Ją bukietem ziół i kwiatów.