CZWARTEK I TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

Archiwum prywatne
Archiwum prywatne

EWANGELIA  (Łk 16,19-31)

Przypowieść o Łazarzu i bogaczu

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus powiedział do faryzeuszów:
„Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: «Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu».
Lecz Abraham odrzekł: «Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać».
Tamten rzekł: «Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.
Lecz Abraham odparł: «Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają».
«Nie, ojcze Abrahamie, odrzekł tamten, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą».
Odpowiedział mu: «Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą»”.

Oto słowo Pańskie.

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus przypomina nam o wytrwałości. Owocem tej cnoty jest mocna relacja z Bogiem. On jest gotowy zawsze nam pomagać, bo jest dobrym Ojcem, ale chce z naszej strony wytrwałości. Warto przywołać tu przykład Mojżesza, który błagał Pana Boga, by nie opuszczał narodu wybranego czy przykład Abrahama, który targował się z Panem Bogiem, aby dla dziesięciu sprawiedliwych nie zostały zniszczone dwa występne miasta. Obaj zostali wysłuchani. Zaufali dobroci Pana Boga i przekonali się o niej. Podobnie może być w naszym życiu. Stanie się ono bogate, gdy ukierunkujemy je na Boga, gdy w Nim będziemy widzieć spełnienie naszych nadziei i marzeń, gdy Mu bezgranicznie zaufamy.