W tłusty czwartek wieczorem, w murach Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, miało miejsce spotkanie z bp. Krzysztofem Nitkiewiczem, poświęcone jego najnowszej powieści pt. „Baranki Boże”. Wydarzenie zgromadziło liczne grono miłośników literatury i historii, wypełniając po brzegi seminaryjną aulę.
Spotkanie w interesujący i swobodny sposób poprowadziła pani Joanna Sarwa, dziennikarka z Radia Leliwa. Rozmowa z autorem dotyczyła kulis powstawania książki, inspiracji oraz historycznych wątków związanych z dziejami Sandomierza. Biskup Nitkiewicz z pasją opowiadał o pracy nad powieścią i o tym, jak przeszłość miasta przenika się w niej ze współczesnością.
Wśród uczestników spotkania obecni byli: bp pomocniczy senior Edward Frankowski, kapłani, klerycy, siostry zakonne, samorządowcy na czele z wicemarszałkiem województwa świętokrzyskiego, starostą sandomierskim i burmistrzem Sandomierza oraz młodzież. Licznie przybyli także wierni czytelnicy twórczości autora, którzy z zainteresowaniem słuchali jego refleksji.
Po zakończeniu oficjalnej części bp Krzysztof Nitkiewicz chętnie odpowiadał na pytania publiczności, a następnie podpisywał egzemplarze swojej książki. Był to czas na krótkie rozmowy, osobiste dedykacje i wspólne zdjęcia. Z racji na tłustoczwartkowy termin wydarzenia, organizatorzy zadbali również o słodki akcent. Na uczestników czekały pączki przygotowane przez panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Chobrzanach, które cieszyły się dużym powodzeniem.
Powieść pt. „Baranki Boże” ukazała się nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu. W swojej powieści bp Krzysztof Nitkiewicz kreśli poruszający obraz czasów wojny, pełen bólu i niepewności, ale jednocześnie przenikniętych nadzieją, która rodzi się w ludzkich sercach pomimo zbierającej tragiczne żniwo śmierci. Centralną postacią powieści jest Rywka, młoda Żydówka, która dzięki odwadze biskupa Jana Kantego Lorka oraz pomocy sióstr zakonnych unika tragicznego losu. Jej historia splata się z losami Emila, uciekiniera ze Śląska, stojącego na rozdrożu między beztroską młodością a dojrzewaniem do odpowiedzialności i poświęcenia. Ważne miejsce w opowieści zajmują sandomierzanie, którzy z odwagą i konsekwencją stają w obronie prześladowanych, choć pojawiają się również ludzie myślący wyłącznie o sobie.
Autor umiejętnie łączy fakty historyczne z refleksją duchową, nadając narracji głębokie, symboliczne znaczenie. Opisuje wnętrza sandomierskiej katedry, nawiązując do bolesnych tematów fałszywych oskarżeń i uprzedzeń wobec Żydów. Dzięki temu powieść staje się nie tylko literackim powrotem do przeszłości, ale także zaproszeniem do zastanowienia się nad źródłami nienawiści i nad potrzebą budowania pojednania opartego na prawdzie.
